Toen betekent zoiets als “op die tijd” of “daarna. Het is een bijwoord (in: Toen schiep God hemel en aarde) en soms een (onderschikkend) voegwoord in: (Het regende pijpenstelen toen hij geboren werd). Het is een oud woord. In het Chronologisch woordenboek van Nicoline van der Sijs wordt gemeld dat toen een niet klankwettige voortzetting is van het Oudnederlandse thuo dat ergens tussen 900 en 1000 AD aangetroffen werd.