Niets is zo absurd of er is wel een filosoof die het gelooft. Iets in die trant werd al door Cicero beweerd. Filosofen over tijd zijn vrees ik nog gekker dan een normaal filosoof. Wat te denken van het volgende argument dat daadwerkelijk is gebruikt. Stel dat tijdreizen onmogelijk zou zijn, waarom kunnen we er dan wel over fantaseren?
We kunnen bewegen door de ruimte, maar niet door de tijd, zegt men. Soms zegt men dat heel mooi. Neem Rudy Kousbroek (citaat uit Opgespoorde Wonderen):
Het paard gaat van links naar rechts, net als de tijd – achter hem is het verleden, vóór hem de toekomst; de onbekendheid van wat er gaat gebeuren wordt uitgedrukt door de leegte van het landschap. Het huis symboliseert de ruimte. Tijd lijkt veel op ruimte: er zijn ook afstanden in, er is ook ver en dichtbij – maar in de ruimte heeft de mens nog wat bewegingsvrijheid, in de tijd heeft hij dat niet. Als iemand ruimtelijk ergens anders is kun je naar hem toe, maar als hij ergens anders is in de tijd is hij onbereikbaar.
Volg me via ...