Een groter man, zowel in hoogte als in breedte, ben ik nooit tegengekomen. Al zou de zon op het hoogste punt aan de hemel staan dan nog zou ik in zijn schaduw sprintjes kunnen trekken zonder ooit bruin te worden. De ruimte die hij met zijn lichaam niet in bezit nam vulde hij met een [...]
Een avond voor de tv
Soms staat er op youtube leuke video art, maar de muziek die ze erbij gezet hebben, bevalt je niet. Dit is zo’n filmpje. Ik heb de vrijheid genomen andere muziek onder deze video te zetten. Er zat een verhaal in dat er naar mijn smaak in de oorspronkelijke versie niet uitkwam. Mijn video [...]
Ze zitten en praten nog Twee oude mensen op een terras Een man een man een vrouw een vrouw Een kathedraal luistert scherp Naar wat ik niet horen kan Traag bewegen hun handen Zoeken de schaduw op In het licht ziet ze mij Hij volgt haar ogen niet Traag buigt de kathedraal Zijn toren voor [...]
“Ach weet je, eigenlijk ben ik een hele rare. Ik geloof dat het komt omdat ik altijd direct zie hoe mensen echt zijn. Mijn dochter heeft dat ook, dat is een hele slimme meid, hoor. Altijd hoge cijfers gehad op school. Het is alleen maar dat een leraar haar niet mocht, dat ze geen klas [...]
Er gaat geen dag voorbij of ik dank de hemel voor mijn gevoel voor de kunsten. Ik behoor niet tot het grauwe leger der talentlozen, tot de mensen die nog geen Picasso van een Klimmt kunnen onderscheiden, voor wie muziek slechts geluid is, voor wie alle kleuren hetzelfde betekenen en die nooit de compositie zullen [...]
Ik leefde dagen vol rumoer gonzende glazen, dampende monden in woorden die een volgende dag weer hopeloos vergeten waren Ik leef in ‘t glas voor altijd leeg in wijn die niet geschonken wordt het bord dat niet wordt opgediend het woord dat niet gesproken is Ik leef zonder in oude dag en eenzaamheid de klok [...]
Er wordt gebeld. Het is een man. Hij vertegenwoordigt de winkel waar je altijd je koffie koopt. Met Willem Laurier, dag mevrouw. Dag meneer. Mogen wij u even storen? Liever niet. Maar wij maken ons zorgen! Waarom dan? Wij hebben gemerkt dat u al zes dagen geen koffie meer bij ons koopt. Gaat het wel [...]
Ik kan een hoop verdragen koffie over mijn handen kots op mijn shirt zwervers hangend aan mijn pijpen een belediging dagelijks geuit ik kan het allemaal hebben trots richt ik mijn ogen op een vergezicht Maar een gedicht geschreven zonder idee? Dat verdraag ik niet.
Zij had me ontboden in het Buitenbeentje, een kroeg in het centrum van de stad waar ze bij wijze van lunch een uitstekende sandwich serveren, met een heel pittige saus. Zij was mijn vriendin, een vrouw die zich in het centrum van het leven wilde ophouden door aan de mensheid haar muziek te geven, muziek [...]
Volg me via ...