Er waait een nieuwe wind door het land van de Nederlandse taal. Een frisse wind is het niet. Ze ontstaat niet doordat hoge drukgebieden hun overschot afstaan aan lage drukgebieden. Er zijn ook geen zeeën die de nieuwe wind aangenaam verkoelen in de zomer of verwarmen in de winter. De nieuwe wind komt juist uit lagere drukgebieden en stijgt op naar de hogere drukgebieden. De lagere drukgebieden bevinden zich op bilhoogte en stinken naar chagrijn en ontstoken minderwaardigheidscomplexen. De hogere drukgebieden bevinden zich net boven ooghoogte en vangen het amalgaam van lagere geuren op en mengen het met zelfgekozen domheid tot een explosief mengsel dat alleen op mondhoogte ontsnappen kan. Die uitlaatgassen verzuren de lucht verder tot een onverdraaglijke huilie huilie berrie berrie die niet meer uit je haren is weg te schudden.
Dat is de geenstijlisering van de taal. Het woord zelf schijnt uitgevonden te zijn door Barry Smit, die daarmee het fenomeen eens en voor al op een duidelijke wijze benoemd heeft.
Geen verwante trillingen.
Volg me via ...