In de hersenen zit een plek die extra actief wordt op het moment dat je een vergissing dreigt te gaan maken. Het oeps-gebied. De plek zit precies tussen de twee hersenhelften. De medische term voor dit gebied is de anterieure cingulate cortex. Het woord oeps-gebied slaat aan, het heeft de vierde plaats bereikt voor de verkiezing van het van Dale woord van het jaar in 2009.
Een test waarin het toch wel wat merkwaardige verschijnsel van “een dreigende vergissing” kan optreden is de welbekende stroop test. Het kenmerk hiervan is dat antwoorden die zich spontaan (automatisch, onbewust) aandienen, niet altijd de goede zijn. Juist het besef van het feit dat je onbewuste tot verkeerde antwoorden kan leiden, maakt dat je een dreiging voor een vergissing kunt voelen.
Leuk.
Maar hersengebieden worden pas echt leuk als je er meerdere functies aan toe kunt kennen. Dat schijnt ook het geval te zijn met het oeps-gebied. Deze wordt ook extra actief als je een beloning verwacht en het speelt zelfs een rol bij manische depressiviteit.
Dat is leuk, want dat betekent dat dit gebied een rol speelt bij de beoordeling, zo niet bewuste “monitoring” van je gedrag. Dat je depressief kunt worden als alles een dreigende vergissing is, hoeft mij niet nader uitgelegd te worden, dat je manisch wordt als niets een dreigende vergissing is, behoeft ook geen uitleg.
Het oeps-gebied is een soort bewustzijn. Had Descartes dat maar geweten, dan had hij niet de pijnappelklier hoeven aan te wijzen als het verband tussen lichaam en geest, waarmee ik dat laatste maar even interpreteer als bewustzijn.
Verwante Trillingen:
- Eb Nogal wat wetenschappers en wetenschapsfilosofen stellen dat de vrije wil niet kan bestaan; daar waar we denken keuzes te maken staat al lang van te voren vast wat er gekozen wordt. Met name onder natuurkundigen viert het determinisme hoogtij en wordt vaak gesteld dat de toekomst al bestaat. Psychologen op hun beurt zijn tegenwoordig aan...
Volg me via ...